Σύμφωνα με τους Επιστήμονες, όλοι οι Άνθρωποι που Τρώνε τα Νύχια τους είναι…

simfona-me-tous-epistimones

Πολλοί άνθρωποι έχουν κάποιο είδος νευρικής συνήθειας ως παιδιά ή ως έφηβοι, και για ορισμένους, αυτή η συμπεριφορά μπορεί να συνεχιστεί μέχρι την ενηλικίωση. Μπορεί να είναι μια επαναλαμβανόμενη ασυνείδητη συνήθεια όπως τράβηγμα μαλλιών ή η ταλάντωση του ποδιού. Περίπου 1 στους 20 ανθρώπους εμφανίζουν επαναλαμβανόμενες διαταραχές κινητικότητας που εστιάζουν στο σώμα τους κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Αλλά υπάρχει μια συνήθεια που ξεχωρίζει ανάμεσα σε όλες, είναι το φάγωμα των νυχιών.
Και δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι είναι η δεύτερη πιο συνηθισμένη συνήθεια επαναλαμβανόμενης συμπεριφοράς – εκτιμάται ότι…

το 30% του πληθυσμού τρώνε τα νύχια τους!

Παρακολουθώντας κάποιον να κολλάει την άκρη του δακτύλου στο στόμα του δεν είναι και το πιο ευχάριστο θέαμα, ούτε είναι αισθητικά ευχάριστο το αποτέλεσμα.

Το ερώτημα λοιπόν είναι: Γιατί το κάνουν οι άνθρωποι;

Οι περισσότεροι άνθρωποι το θεωρούν ως μια νευρική συνήθεια, ένα βασικό σύμπτωμα άγχους ή ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής. Αλλά η αλήθεια είναι ότι υπάρχει κάτι περισσότερο πίσω από αυτή τη φαινομενικά αθώα συνήθεια.

Σε μια μελέτη που πραγματοποίησε ο ψυχίατρος Kieron O’Connor στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ στον Καναδά, οι ερευνητές διερεύνησαν ποιοι παράγοντες σχετίζονται με επαναλαμβανόμενες διαταραχές. Σύμφωνα με τα ευρήματά τους, οι ερευνητές έχουν εντοπίσει ένα χαρακτηριστικό προσωπικότητας κοινό σε όλα τα… φαγωμένα νύχια: την τελειομανία.

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν το ακόλουθο πείραμα: διαίρεσαν τα άτομα σε δύο ομάδες, εκείνους που έτρωγαν τα νύχια τους και εκείνους που δεν το έκαναν. Στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε τέσσερα διαφορετικά σενάρια: άγχος (προβολή σκηνής από συντριβή αεροπλάνου), χαλάρωση (προβάλλοντας κύματα), πλήξη (αφήνοντάς τους μόνοι σε δωμάτιο) και απογοήτευση.

Αφού παρατήρησαν τη συμπεριφορά των ατόμων, διαπίστωσαν ότι εκείνοι με επαναλαμβανόμενη διαταραχή δεν δαγκώνονταν τα νύχια τους όταν ήταν στο σενάριο χαλάρωσης, αλλά στα άλλα σενάρια το έκαναν. Από αυτά τα στοιχεία, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η συνήθεια του δαγκώματος των νυχιών δημιουργείται ως απάντηση στην απογοήτευση και την πλήξη. Αυτό έδειξε ότι το δάγκωμα των νυχιών δεν ήταν απλά μια απάντηση στο άγχος ή το στρες, αλλά ένας μηχανισμός αντιμετώπισης που χρησιμοποιείται όταν τα άτομα δεν μπορούν να είναι παραγωγικά και να ασκούν τις τελειομανιστικές τάσεις τους.

Η μελέτη έδειξε ότι όσοι έχουν επαναλαμβανόμενες συνήθειες τείνουν να είναι οργανωτικοί και τελειομανείς: επιρρεπείς σε απογοήτευση, ανυπόμονοι και γρήγορα αποθαρρύνονται όταν αποτυγχάνουν να επιτύχουν τους δύσκολους στόχους τους. Επιπλέον, συχνά κάνουν λεπτομερή σχέδια και υπερφορτώνουν τα καθήκοντά τους και βαριούνται όταν δεν υπάρχει δραστηριότητα. Μέσω επαναλαμβανόμενων κινήσεων, απελευθερώνουν την καταπιεσμένη ενέργεια τους.

Χάρη σε αυτή την ανακάλυψη, ο O’Connor πιστεύει ότι θα είναι ευκολότερο να θεραπευθούν αυτές οι διαταραχές με νέες θεραπείες που επικεντρώνονται στην τροποποίηση της τελειομανιστικής συμπεριφοράς, παρά στην απλή προσπάθεια να καταστείλει την συνήθεια.

Τώρα που γνωρίζετε την υποκείμενη αιτία, μπορείτε απλά να κοιτάξετε αυτή τη συνήθεια με έναν εντελώς νέο τρόπο, πράγμα που σημαίνει επίσης ότι είστε πιθανώς ένας οργανωτικός και τελειομανής άνθρωπος!

Διαβάστε τη συνέχεια

Βουλωμένη μύτη Πως θα την ξεβουλώσεις

Βουλωμένη μύτη: Πως να ξεβουλώσεις τη μύτη σου

Δεν απέκλεισε την πιθανότητα να υπάρχουν άνθρωποι που, χάρη σε αυτό ακριβώς το είδος ανοσοκυττάρου, έχουν ήδη τέλεια ανοσία απέναντι σε οποιονδήποτε καρκίνο. «Το κύτταρο αυτό μπορεί να είναι πολύ σπάνιο ή μπορεί να το έχουν πολλοί άνθρωποι, αλλά για κάποιο λόγο να μην είναι ενεργοποιημένο. Απλώς δεν γνωρίζουμε ακόμη», ανέφερε. Έως σήμερα υπάρχουν ορισμένες νέου τύπου αντικαρκινικές ανοσοθεραπείες, όπως οι CAR-T και TCR-T, αλλά έχουν σχετική αποτελεσματικότητα μόνο σε λίγα είδη καρκίνου, ιδίως στη λευχαιμία, ενώ δεν έχουν ιδιαίτερα οφέλη για τους συμπαγείς όγκους, που είναι και συχνότεροι. Επίσης είναι αρκετά εξατομικευμένες θεραπείες, πράγμα που αποτελεί πλεονέκτημα όσον αφορά την καταλληλότητα τους για συγκεκριμένα άτομα, αλλά και μειονέκτημα όσον αφορά το εύρος των ασθενών που μπορούν να επωφεληθούν. Το νέο κύτταρο προσκολλάται σε ένα μόριο (MR1) των καρκινικών κυττάρων, που είναι κοινό στους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι όχι μόνο μια μελλοντική θεραπεία μπορεί να «δουλεύει» για τους περισσότερους καρκίνους, αλλά και για όλους σχεδόν τους ανθρώπους. Τα πρώτα πειράματα σε ποντίκια, όπου εισήχθησαν τα νέα Τ-κύτταρα, άφησαν «ενθαρρυντικά» αποτελέσματα εξάλειψης των καρκινικών όγκων. Ο Σιούελ δήλωσε ότι η πρόοδος αναμένεται να είναι γρήγορη, όσον αφορά τη δοκιμή και ανάπτυξη μιας πιθανής νέας θεραπείας. Οι πρώτες δοκιμές σε καρκινοπαθείς τελικού σταδίου αναμένεται να ξεκινήσουν φέτος τον Νοέμβριο, εφόσον οι επόμενες εργαστηριακές δοκιμές δείξουν ότι η θεραπεία είναι ασφαλής.

Καρκίνος: Βρέθηκε τυχαία ανοσοποιητικό κύτταρο που μπορεί να οδηγήσει στη θεραπεία όλων των καρκίνων